NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Cha Minie.
Ożenisz się ze mną?
Cóż...
ta obrączka nie jest w moim guście.
Co?
Odmawiasz ze względu na obrączkę?
Nie.
Będę twój na zawsze.
Chodź do mnie.
Kocham cię, Go Se-yeon.
Ja ciebie też.
Co?
Proszę.
- Co to jest? - Ostatnio zgubiłaś swój telefon.
O rety.
Dzięki. Będzie mi dobrze służył.
Nie ruszaj się stąd.
Co?
- Gotowe. - Co zrobiłaś?
Kilka twoich zdjęć, by zapisać je w telefonie.
To może zrobimy kilka razem, skoro mamy takie same bluzy.
- Razem? - Tak.
Jasne.
Raz, dwa, trzy!
Rety.
No popatrz. Coraz lepiej wychodzą ci te ckliwe rzeczy.
Patrz. Złapałem całą twoją twarz.
To wygląda świetnie.
Zrobimy jeszcze jedno?
Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
ODCINEK 16
Mówiłem, żebyś nie patrzyła. Skup się na swoim.
- Skończyłam. - Już?
- Tak. - Co tak mało?
Przy okazji, kto w tych czasach zakopuje kapsułę czasu?
No tak, w szkole byłeś wielkim fanem Jun Ji-hyun.
„Gyeon-u, przepraszam.
Chyba jednak jestem typową kobietą”.
Tak samo? Pamiętasz?
- Wtedy... - „Gyeon-u”...
...zakopywanie kapsuł czasu było na topie.
Wiem. Też brałam w tym udział.
Ciekawe, ile ich zakopałam.
Pewnie z pięć.
Ale nie pamiętam gdzie.
Na pewno jest wielu takich ludzi.
Ale nie uważasz, że nawet rok to zbyt długo jak na nasz wiek?
Miesiąc będzie zbyt krótko?
Więc może 100 dni? Otwórzmy je w naszą studniową rocznicę.
Czekanie jest najistotniejszą i najlepszą częścią tego doświadczenia.
Jeśli dekada to za długo,
zróbmy to za pięć lat.
- Pięć lat? - Tak.
Dobra. Pięć czy dziesięć,
bez różnicy, bo będziemy ze sobą do końca naszych dni.
Tym razem możemy poczekać dłużej.
Ale co tu się dzieje?
Dlaczego moja jest mniejsza?
Mam dużo rzeczy do włożenia.
Ty pewnie masz niewiele, dlatego dostałaś mniejszą.
Przynieść ci większą?
Nie. To wszystko, co mam.
Wiedziałem.
A co masz w swojej? Czemu jest taka duża?
Nie ruszaj.
To nic.
Znam dobre miejsce, gdzie możemy je zakopać.
To tutaj.
Zasadziłem to drzewo z ojcem, gdy byłem mały.
- Zakopmy je tutaj. - Dobrze.
Mój tata będzie pilnował z nieba,
więc nawet nie próbuj wykopać ich sama.
Dobrze.
- To zakopuję. - Dobra.
Zaczekaj chwilkę.
O co chodzi?
Cóż...
Już.
- Jestem gotowa. - Rany.
I to ja jestem dziecinny.
Włożyłeś do swojej jakieś przedmioty,
więc ja też chciałam.
- Zakopuję je. - Dobra.
Skończysz przed zmierzchem?
- To zajmie minutkę. - Minutkę?
Tak.
Rany, jeszcze chwilę.
- Popatrz. - Co?
Ta ziemia...
Dlaczego nie zrobisz tak? Twój sposób jest męczący.
To wszystko, co musisz zrobić. Skończysz w mgnieniu oka. Zrobione.
- Cóż... - Użyj czasem mózgu.
Zdobyłeś to?
Proszę wziąć też to.
Dzięki.
LOKALIZATOR GPS
Lunapark jest już dziś zamknięty. Przyjdziemy tu kiedy indziej.
Ale muszę przyznać, że bez świateł jest tu trochę strasznie.
Chodźmy stąd.
Ale to jest piękne.
Nie chciałem odkładać pierwszej pozycji z mojej listy.
Wielkie nieba.
Nie! Proszę.
Tylko popatrz.
- Jedź na mnie. - Uciekaj.
Co się dzieje?
Złap mnie, jeśli potrafisz!
Lunaparki są świetne, gdy nie trzeba czekać w kolejkach.
Czas na punkt kulminacyjny wieczoru.
- To znaczy? - Tadam!
Wynająłeś to coś?
Ostatnio całkowicie zepsułem niespodziankę.
- Tym razem się postarałem. - Poważnie?
- Dobry wieczór! - Dobry wieczór!
Dobry wieczór.
- Wyglądają świetnie! - Proszę bardzo.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dobre? - Proszę.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Lunaparki zawsze przypominały mi o tacie,
ale od dziś będą mi przypominać o kimś jeszcze.
To miłe.
- Co jest miłe? - Co?
Wiedzieć, że myślisz o mnie przy każdym kroku.
Sprawię, że będziesz o mnie myślał, gdziekolwiek się udasz.
W podróż poślubną wyruszymy dookoła świata.
Prawda?
Ale jak wrócę, będę bezrobotny.
Ej. Mogę utrzymać nas oboje.
Jestem zdolna... O rety!
- O nie. - Ale szkoda!
Lody nie są ważne. Poplamiłaś bluzę.
To się da wytrzeć.
Wróć tam i poproś o nowego loda dla mnie.
Ja pójdę to zmyć w łazience.
- Wracaj szybko. - Dobrze!
Jesteś pewien, że tu jest?
Tak, potwierdzili, że przyjechał tu motocyklem.
- Idziemy. - Bądźcie czujni.
Tak jest.
- Proszę. - Dziękuję.
- Możecie już iść. - Dobrze.
Jeszcze raz dziękuję.
Niezdara ze mnie.
- Se-yeon! - Min!
Jeśli się zbliżysz, zastrzelę ją.
- Załóż to. - Muszę?
O rety, bardzo przepraszam.
- Pani wybaczy. - Proszę uważać.
- Oczywiście. Jeszcze raz przepraszam. - Już dobrze.
Nic ci nie jest?
Seo Ji-uk.
To niczego nie zmieni.
Rzuć broń.
Czego chcesz?
- Powiedz mi, czego... - Musisz ciągle stwarzać problemy?
- Sami to na siebie ściągnęliście. - Czy nie...
tego chcesz?
Nie ukryjesz swojej zbrodni, dopóki to istnieje.
Wskrzeszę wszystkich, których zabiłeś i każę im zeznawać przeciwko tobie.
Naprawdę?
Nie zdołasz, jeśli cię zabiję.
Dobra.
Więc mnie zabij.
Ale ja nie umrę,
bo jestem właścicielem tej kuli.
Oh Yeong-cheol ci nie powiedział?
Spróbuj, jeśli mi nie wierzysz.
- Co to było? - Tam. Tędy.
Se-yeon.
Min...
Nie mów. Nic nie mów.
Panie Cha!
Co się stało?
Zaparkowałem zaraz przy wejściu. Zabierz ją do szpitala.
Nie robię tego, bo mi na tobie zależy.
Robię to tylko po to, by cię dopaść na dobre.
Tutaj.
- To on. - Został postrzelony.
Se-yeon.
Tak.
Min.
Dzięki Bogu. Tak mi ulżyło.
- Nic ci nie jest, prawda? - Tak.
Tak bardzo się bałam.
Myślałam, że cię więcej nie zobaczę
i to mnie przeraziło.
Ej.
Użyłeś na mnie Otchłani?
Więcej nie możesz już jej użyć?
Co się teraz stanie?
Nieważne, co się stanie,
to nie twoja wina, dobrze?
Co?
Co to znaczy?
Dlaczego to mówisz?
Co się dzieje?
Co... Co to ma znaczyć?
To była moja decyzja
i mój wybór.
Jaki... Jaki wybór?
- O czym ty mówisz? - Nawet jeśli mnie nie będzie,
bądź silna i odważna, jaka zawsze byłaś, dobrze?
Nie smuć się zbyt długo.
Nawet teraz jestem szczęśliwy,
bo mogłem cię wskrzesić.
Więc proszę...
Żyj pełnią życia i bądź szczęśliwsza dla mnie.
Dobrze?
Nie, nie chcę.
Mówiłeś, że zawsze przy mnie będziesz.
Obiecałeś mi, że mnie ochronisz!
Wybacz mi, że cię zostawiam.
Tak bardzo cię kocham.
Min.
Ja też cię kocham.
Nie idź. Dlaczego to robisz?
Min! Nie odchodź. Nie zostawiaj mnie.
Min!
Min.
Pani prokurator.
- Nic pani nie jest? - W porządku, Se-yeon?
Gdzie jest Min?
Gdzie on jest?
Chyba o tym wiedział.
Myślę,
że był gotowy na taką sytuację.
POCZTA GŁOSOWA
Detektywie Park.
Zabieram Se-yeon do letniego domku.
Jeśli nie będzie ze mną kontaktu,
proszę ją zabrać w bezpieczne miejsce.
Do czasu przyjazdu...
pewnie mnie już nie będzie.
Jeśli muszę zapłacić za używanie Otchłani,
będę musiał to znieść.
Jeszcze się to nie wydarzyło, więc wciąż mam nadzieję.
Uratuję Se-yeon
i znajdę inny sposób, by znów z nią być.
Na pewno wrócę.
Po odsłuchaniu wiadomości pojechałem tam.
Znalazłem panią nieprzytomną.
Nie było żadnych śladów...
dyrektora Cha.
Nie wiem, co się stało.
Rety, ale tu gorąco.
Jak pani sądzi? Ładnie, prawda?
Tak, proszę pani. Bardzo.
Mam dobre oko.
Z pewnością. Kolor jest cudowny.
Każdy się domyśli, że to pokój dla nowożeńców.
To nie dla pani Lee.
To nowa kołdra dla Mina.
Rety, o czym pani myśli?
Proszę pani.
Pan Cha zaginął.
Co?
Proszę pani.
- Panie Kim. - Słucham?
Proszę powiedzieć w firmie,
że wysłałam Mina za granicę na długi wyjazd służbowy.
Tak jest.
Proszę pilnować udziałowców, żeby się nie buntowali.
Tak jest.
Min...
przeszedł przez coś znacznie gorszego.
- Zgadza się. - Tak.
Był podejrzany o morderstwo.
Ludzie mówili, że pojawiło się jego ciało
i wygadywali bzdury, ale on wrócił cały i zdrowy.
Zgadza się.
Znów do nas bezpiecznie wróci.
Tak jak wtedy, znowu wróci cały i zdrowy.
Na pewno.
Tak więc... Pani Park.
Słucham? Co mogę zrobić? Zrobię wszystko.
Proszę coś ugotować.
- Co, proszę? - Słucham?
Nie poddam się.
Jako jego matka, muszę być silna.
- Też musicie wziąć się w garść. - Tak jest!
W takich chwilach musimy być silni i skupieni.
Dajcie mi jeść!
- Tak jest! - Natychmiast!
SĄD OKRĘGOWY W SEULU
Dasz sobie radę?
Nic mi nie będzie.
Muszę zobaczyć upadek Seo Ji-uka na własne oczy.
Dobrze.
OBROŃCA - OSKARŻONY
Proszę wstać. Sędzia idzie.
SĘDZIA
Proszę usiąść.
Sprawa numer 2019-646.
Rozpoczynamy ogłoszenie wyroku.
Oskarżyciel, proszę zaczynać.
Dnia 7 maja oskarżony Seo Ji-uk
dopomógł w zabójstwie Go Se-yeon, popełnionym przez
seryjnego zabójcę z Eomsan-dong, Oh Yeong-cheola,
w mieszkaniu ofiary w Chungdang-dong, Seodo-gu.
Zadał śmiertelny cios żywej jeszcze ofierze
i ukrył dowody swej zbrodni.
Następnie nadużył swego stanowiska prokuratora, by manipulować
dowodami i świadkami,
by zmylić śledztwo.
Nakłonił też Choe Gi-huna do popełnienia zabójstwa.
Po tym wydarzeniu zabił go i upozorował samobójstwo.
Chciałbym powołać Park Dong-cheola,
detektywa prowadzącego śledztwo, na świadka.
W pojeździe Choe Gi-huna znaleźliśmy list pożegnalny.
Wstępna analiza wykazała,
że było to pismo ofiary.
Ale po tym pojawiło się kilka podejrzanych rzeczy.
W trakcie dalszego śledztwa...
znaleźliśmy dowód, że nawet dzienniki ofiary zostały sfałszowane.
Takie poszlaki
nie dowodzą tego, że oskarżony zabił ofiarę.
Jeszcze nie skończył odpowiadać.
Podtrzymuję. Świadek, proszę mówić dalej.
W porządku. Rozumiem.
W dniu, gdy pan Seo został aresztowany,
aresztowano także przestępczy syndykat, który dostarczył nielegalną broń.
W zatrzymanym rejestrze
znaleźliśmy dokumenty telefonu, który znaleźliśmy
na miejscu zabójstwa Choe Gi-huna.
Czy oskarżenie ma jakieś dodatkowe pytania?
Nie, Wysoki Sądzie.
Czy obrona ma jakieś pytania do świadka?
Nie, Wysoki Sądzie.
Proszę o wniosek o wymiar kary dla oskarżonego.
Oskarżony popełnił ohydną zbrodnię,
był w zmowie z seryjnym zabójcą i w brutalny sposób
zabił współpracownika.
Zaprzeczał udziałowi w zbrodni
i zabił kolejną ofiarę bez żadnych skrupułów,
by ukryć poprzednie zbrodnie.
Uważam, że należy zastosować izolację od społeczeństwa
ku przestrodze dla wszystkich urzędników sądowych.
Dlatego zgodnie z artykułem 250, 155 i 147 Kodeksu karnego
jest winny zabójstwa, niszczenia dowodów, pomocy w ucieczce,
porzucenia zwłok i porzucenia obowiązków.
Wnoszę o nałożenie na oskarżonego
kary śmierci.
Daruj sobie.
To jakieś bzdury!
Go Se-yeon nie jest martwa.
Puszczaj! Go Se-yeon nie jest martwa.
Została wskrzeszona.
Spójrzcie tam. Puszczaj!
Tam siedzi.
Go Se-yeon wciąż żyje i siedzi tam!
Ona żyje, więc jej nie zabiłem.
Go Se-yeon nie jest martwa!
- Kiedy to pan zaplanował? - Komentarz!
Proszę o kilka słów!
Przyznaje się pan?
Ojcze!
Ojcze, jestem niewinny!
Wiesz o tym. Ojcze!
Cóż...
Rozumiem, że musi być pani zdruzgotana.
Ale pan Cha obiecał, że wróci,
więc powinna być pani silna i na niego zaczekać.
Dong-cheol ma rację.
Wszyscy wiemy, że to niezwykły człowiek.
To znaczy, dwukrotnie cię wskrzesił
dzięki tej Otchłani, czy jak to się nazywa.
Znajdzie sposób, by wrócić.
Wierzmy w niego i na niego zaczekajmy.
A gdy już wróci,
będziecie mogli żyć szczęśliwie
jak każda zwyczajna para, tak jak tego chcieliście.
Na razie skup się na tym, jak to urzeczywistnić.
Wiara w niego i życie pełnią życia
są najlepszym, co możesz teraz zrobić.
Trochę sobie myślałem.
Uważam,
że najpierw musi pani zrobić coś innego.
WYNIKI ANALIZY DNA
WNIOSEK: ZGODNOŚĆ W 99,99%
To prawda?
To oznacza, że moja córka Se-yeon
naprawdę ożyła?
- Se-yeon... - Okryłem ją...
i zorganizowałem jej pogrzeb.
Naprawdę pani oczekuje, że w to uwierzymy?
Tato, wiem, że ciężko będzie ci w to uwierzyć.
Ale mogę to udowodnić.
Wyglądam całkiem jak inna osoba,
ale jestem twoją córką Go Se-yeon.
To sprawdzone i potwierdzone.
Ona jest prokuratorem Go Se-yeon.
Dlaczego nie powiedziałaś wcześniej?
Dlaczego...
Przepraszam, że nie mogłam zrobić tego szybciej.
Se-yeon...
Mamo...
Wybacz, nie mogłam przyjść wcześniej.
Co u ciebie? W co ty się wplątałaś?
Mamo, przepraszam...
Tak bardzo przepraszam.
Mówiła, że da sobie radę, bo już przez to przechodziła.
Nawet dużo zjadła, bo mówiła, że musi być silna jako jego matka,
ale koniec końców zemdlała.
Naprawdę...
Naprawdę Min się nie odzywa?
Ostatnim razem, gdy zaginął,
była pani z nim w kontakcie.
Ostatnio była taka katastrofa,
a wrócił cały i zdrowy.
Teraz też tak będzie.
Brak wieści to dobre wieści, prawda?
Tak.
Proszę dać mi znać, gdy pani Eom się obudzi.
- Chciałabym ją odwiedzić. - Dobrze.
A także,
czy mogłabym zajrzeć do pokoju Mina?
Oczywiście. Chodźmy.
Dziękuję.
Zupełnie tu nie pasuje.
Nie pamiętasz?
- Co? - Ty mi je dałaś.
Na walentynki, na początku liceum.
Ponoć dostałaś za dużo czekoladek i dałaś mi jedne.
Nie płacz.
Se-yeon, nie rozklejaj się.
Obiecałaś wierzyć całym sercem.
Nie płacz.
Jest tam pani?
To...
To telefon Mina.
Policja go sprawdzała,
ale nie znaleźli niczego, co sugerowałoby miejsce jego pobytu.
Tak.
Ale, Se-yeon...
To znaczy...
Pani Lee, powinna go pani mieć.
Dobrze.
W porządku, rozumiem. Nie będę pomijać posiłków.
Nie płacz cały dzień i nie pomijaj posiłków.
Pamiętasz, co ostatnio mówiłam?
Zrozumiałam.
Nie martw się o mnie i zajmij się sobą.
Jasne.
Nie zostawiłam tego w pokoju Mina?
Może podąża za właścicielem.
ALBUM
Poważnie?
Kiedy on je zrobił?
Rety, Min.
A niby dlaczego miałbym?
Nie ma drugiego jak ty.
Byłeś zakochany w Se-yeon po uszy.
Jesteś dobry w pracy. Pochodzisz z dobrej rodziny
i masz dobre serce.
Cóż, najprzystojniejszy nie byłeś.
Ale to tylko drobiazg.
Powiem to jak mężczyzna mężczyźnie. Porządny z ciebie facet.
Co robisz?
Nigdy pan tak o mnie nie mówił.
Z radości chcę to nagrać.
- Odłóż to. - Może pan mówić dalej?
Słyszałaś, Se-yeon? Twój ojciec mnie akceptuje.
Możemy zatem wziąć ślub, jeśli powiesz „tak”.
Więc nie każ mi czekać
i załóż ten pierścionek, jasne?
- Min. - Tak?
Chodź tu.
Jeśli nagle zmieni zdanie,
pokażę mu to.
Tak bardzo cię kocham.
Bardzo się o ciebie martwiliśmy...
Co się stało?
Tak bardzo tęsknię za Minem.
Nie mogę bez niego żyć.
Naprawdę nie mogę. Co mam robić?
Chyba nie dam rady.
Co mam robić?
Co teraz?
Tak bardzo za nim tęsknię.
3 LATA PÓŹNIEJ
Mówiłam ci, że powinno być „Kancelaria Go & Do”.
Zawiera sylaby z naszych nazwisk
i może znaczyć więcej niż jedną rzecz.
„Kancelaria Lee Mi-do”? Ale głupie.
Chcesz mieć swoje nazwisko na drzwiach, to płać czynsz.
To ty mnie prosiłaś, bym z tobą pracowała.
Dojazdy mnie wykańczają,
ale i tak przyjęłam tę ofertę.
Ale z drugiej strony,
zwolniono cię już dwa razy przez twój temperament.
Poza tym, celowo uciekłam z miasta.
Co dobrego jest w pracy w Seulu?
Jak niby wyjaśnisz osobom,
które cię znają, że wyglądasz inaczej?
Nie było tam dobrze.
Proszę wejść. Przepraszam!
Proszę tędy.
Tę firmę prowadzą najlepsi prawnicy.
Wygrywają prawie wszystkie sprawy.
Znacie najlepszą koreańską kancelarię Park & Jang?
- Tak. - Pracowała tam jako adwokat.
- Zapraszam do środka. - Proszę wejść.
Porozmawiacie z nimi po kolei.
Zapraszam do środka.
Proszę się rozgościć.
- Co to za ludzie? - Przyprowadziłem ich
z posterunku. Potrzebują prawników.
Jakim byłbym mężem, gdybym nie pomagał swojej żonie?
Wielkie nieba! Czyj mąż jest taki kompetentny?
Mąż Mi-do!
Ej.
Technicznie będziesz jej mężem dopiero jutro.
Właśnie. Jutro będę już mężatką.
Nic się nie stanie, jak wezmę dzień wolnego?
Skoro tak,
to powinnaś zacząć z nimi rozmawiać.
Ale ich jest tak wielu...
- Powodzenia. - Chwileczkę.
- Oby tak dalej. - Jesteś głodny? Chcesz coś?
- Chodźmy na zimne nóżki. - Świetnie!
Tylko dzisiaj? Zawsze taka jesteś.
Jeszcze chwilkę!
O rety. Tylko popatrz.
- Przestań robić zdjęcia. - To nie ja.
Telefon sam je robi, bo jesteś taka piękna.
- Przestań. - O rety.
Se-yeon!
Cieszę się, że pani przyszła, prokurator Go.
Nie jestem już prokuratorem. Zwracaj się do mnie zwyczajnie.
Czyli jak? Se-yeon?
Czy pani Se-yeon?
- Wystarczy Se-yeon. - Dobrze, Se-yeon.
O wiele lepiej.
Czy mogę prosić pana młodego?
Jasne. To ja idę. Do zobaczenia, Se-yeon.
- Jasne. - Denerwuję się.
Na razie!
O rety. Wyglądasz dziś nadzwyczaj pięknie.
- Naprawdę? - Tak.
Dasz radę znowu zamieszkać sama?
Tak, nic mi nie jest.
I tak miałam już dość detektywa Parka, gdy przychodził po piciu.
Cieszę się, że więcej nie będę tego oglądać.
Ale i tak powinnaś zamieszkać bliżej nas.
Nie rozumiem, czemu wracasz po tym wszystkim do tego domu.
Za darmo bym tam nie zamieszkała.
Tam będzie mnie szukał.
Co?
Zmieniłam już wszystkie zamki.
Mam teraz znacznie więcej środków bezpieczeństwa.
No to będę cię często odwiedzać.
Jasne. A właśnie.
Hee-jin prosiła, bym ci to dała.
O rety!
Zapomniałam wysłać jej zaproszenie.
Wyjechała na wieś, zapomniałaś?
- Czemu jej nie zabrałaś? - Miałabym jechać pięć godzin?
U niej wszystko dobrze?
Tak.
Rety. Jestem pełna. Już więcej nie mogę.
Zerwałam je, bo wiedziałam, że przyjedziesz.
- Przestań przynosić jedzenie! - Spróbuj jedną.
Już nie mogę.
- Ale tylko jedną. - Jestem pełna.
Tylko tę jedną.
Rety. Ale dobre!
Sama je wyhodowałaś?
Niemożliwe.
Musisz mieć smykałkę do roślin.
Myślałam, że więcej nie zjem, ale są przepyszne.
Koniec. Więcej nic nie zmieszczę.
Jestem pełna.
Se-yeon.
Co?
Słyszałam, że pani Lee wychodzi za mąż.
Nie przyjedziesz?
To chyba niestosowne.
Poza tym, Seul przywoła tylko
złe wspomnienia.
Dobrze. Na pewno jej to przekażę, więc się nie martw.
Bez żartów. Masz niewidzialne nogi?
Skąd się tu wzięłaś?
Rety.
Gdybym tak wypowiedziała życzenie,
dostałabym nową?
I co byś z nią zrobiła?
Może nowa Otchłań
oddałaby mi Mina.
Se-yeon,
mówię ci to tylko dlatego, że jest mi cię żal.
- Chcesz poznać tajemnicę? - Tajemnicę?
Jaką?
Już o tym wiem. Min też.
Co? Skąd o tym wiesz?
Co masz na myśli?
Jakoś się dowiedziałam.
Min by nie powiedział...
- Co robisz? - Niemożliwe.
- Przed ślubem? - Co?
- Dlaczego się tak gapisz? - Mam rację, prawda?
- To znaczy? - Mam rację.
- Przestań. - Prawda?
Cicho bądź.
- Nie do wiary. - Przestań.
- Byliście parą. To nic złego. - Przestań!
Czekaj. Przyniosę ciastka ryżowe.
Co? Nie trzeba.
- W porządku. - Zaczekaj.
- Jestem pełna. - Zaraz wrócę. Zapomniałam.
Hee-jin!
Mamo.
- Wróciłaś. - Tak.
Miałaś być wcześniej.
Wiem,
ale przyjęcie weselne trochę się przeciągnęło.
Więcej przystawek?
Nie skończyłam tego, co przyniosłaś ostatnio.
Nie trzeba było.
- Ale chciałaś kimchi z kapusty. - Bo chcę.
Zrobiłam też coś innego.
Musisz być zmęczona.
Niby czemu gotowanie dla córki ma być męczące?
Jestem wdzięczna, że nadal mogę to dla ciebie robić.
Skoro o tym mowa,
może wrócisz do domu?
Ty znowu o tym?
Martwię się, że będziesz mieszkać sama.
Jeśli to przez ojca, to...
Nie o to chodzi.
Chcę pobyć tutaj sama.
Wszystko jest dobrze.
Poza tym, słowo detektywa Parka wiele znaczy.
Policjanci bardzo często patrolują tę okolicę.
Tyle razy na nich wpadałam, że rozpoznaję wszystkich.
Będę dzwonić codziennie jak do tej pory
i informować cię, że nic mi nie jest.
Dobrze.
Tak?
Dobrze, już jadę.
Twój tata już mnie woła do domu.
Nie spuszcza cię z oczu.
Beze mnie nic nie zrobi.
Oczywiście, że nie.
Bezpiecznej drogi.
- Dobrze, cześć. - Dobranoc.
Dnia 25 czerwca 2022 roku.
Min,
dziś byłam na weselu Mi-do.
Zastosowała ścisłą dietę, żeby zmieścić się w suknię
i ciężka praca się opłaciła.
Wyglądała olśniewająco.
Może to przez to, że poszłam na wesele,
ale tęsknię za tobą jeszcze bardziej.
Kocham cię.
WIADOMOŚCI
Byłaś na ślubie pani Lee?
Oczywiście.
Powinnam wysłać jej zdjęcie.
O rety.
Jestem wykończona.
Pomóż mi zasnąć.
Wyrecytuj jakieś matematyczne wzory.
Uratuję Se-yeon
i znajdę inny sposób, by znów z nią być.
Na pewno wrócę.
KOCHAM CIĘ, MIN
TĘSKNIĘ... KOCHAM CIĘ
KOCHAM CIĘ, MIN
Sprzeciw!
Pełnomocnik pozwanego prowokuje świadka,
spekulując, zamiast stwierdzać fakty.
Podtrzymuję. To ostrzeżenie.
Pani adwokat, a co, jeśli świadek kłamie...
Spokojnie.
Nie mówiłam, że byłam jednym z czołowych prokuratorów
w Prokuraturze?
Na takie sytuacje mam plan B,
- a nawet C. - Rozumiem.
Pełnomocnik powódki, pani kolej.
Chciałabym przedłożyć zdjęcie jako dowód.
Nie ujawniono nam tego wcześniej.
Nie mogliśmy,
gdyż jest to dowód zbrodni
popełnionej przez pozwanego dziś rano.
Pełnomocnik pozwanego, proszę podejść.
Zgadza się pan na przyjęcie dowodu?
Jak Wysoki Sąd zapewne widzi, na tym zdjęciu pozwany
wyraźnie próbuje przekonać albo zastraszyć świadka.
„Przekonać”?
Jeśli się nie zgodzi,
założę, że jest to przyznanie się pozwanego do postawionych zarzutów.
Zgadzam się.
Dobrze.
Dziękuję.
Proszę wyświetlić zdjęcie.
Wysoki Sądzie, proszę spojrzeć na zdjęcie.
Zrobiono je dziś rano,
gdy obecny tu świadek spotkał się z pełnomocnikiem pozwanego
i z samym pozwanym.
O czym musieli tak nagle porozmawiać,
że spotkali się dziś rano?
O czym rozmawialiście?
Cóż, ja...
Jeśli pan nie może, proszę nie odpowiadać.
Proszę następne zdjęcie.
Chciałabym poznać znaczenie tej walizki pełnej pieniędzy
i to, czy zeznanie świadka,
który ją przyjął, może być dopuszczalnym dowodem.
To wszystko.
Uwzględnię dowody i zeznania
obu stron, by wydać werdykt.
Ostateczne oświadczenie zostanie wydane pierwszego lipca.
Świetnie! Była dziś pani doskonała, prokurator Go...
To znaczy, adwokat Go.
Zawsze jestem doskonała.
Proszę. Na dziś kończę pracę.
Dokąd idziesz?
Jest ładna pogoda, więc idę na randkę.
Poproszę truskawkowego.
- Smacznego. - Dziękuję.
Przepraszam.
Cholera... Czemu zawsze upuszczam loda, gdy tu jestem?
Co za strata.
To nie jest teraz ważne.
Go Se-yeon.
Przepraszam.
Zbyt długo to trwało, prawda?
Przestań mówić.
Przestań, Min.
Nie chcę się obudzić z tej iluzji.
To naprawdę ja, Cha Min.
To ja.
Naprawdę za tobą tęskniłem.
Kocham cię, Min.
Naprawdę. Tak bardzo cię kocham.
Powiedziałaś to
już jakiś tysiąc razy.
Dlaczego zalewasz mnie miłością?
Zobaczmy, jak bardzo się zmieniłaś przez te trzy lata.
Wiesz, czego najbardziej żałowałam,
gdy cię straciłam?
Że zachowałam te słowa na później
i że nie okazałam ci całej mojej miłości.
Dojrzałaś.
Nie będę pytać, gdzie byłeś, ani obwiniać cię,
że wróciłeś tak późno.
Dobrze wiem,
że zrobiłbyś wszystko,
by do mnie wrócić
w ten sposób.
Dziękuję.
Ale...
cierpię na samą myśl, jak musiało być ci trudno,
by tu wrócić.
Było ci ciężko?
Jesteś jakby trochę chudszy.
Było mi ciężko,
ale o tym zapomniałem, gdy tylko cię zobaczyłem.
To nie jest takie ważne,
ale jestem trochę ciekawa.
Co robiłeś?
Wiele się wydarzyło.
Po tym, jak zniknąłem, otworzyłem oczy...
i znowu go zobaczyłem.
Mówiłem, by jej nie używać bez wyraźnej konieczności.
W twoim stanie nie będziesz mógł przebywać
na tej planecie.
Będziesz czuł jeszcze większy ból.
Nie widziałaś mnie,
a ja nie mogłem nic dla ciebie zrobić.
Ale nie mogłem...
cię zostawić.
Biedaczysko.
Ty...
Co za żałosna, lecz piękna dusza.
Pan mnie widzi?
Gdybyś odszedł, nie czułbyś bólu.
Dlaczego nadal się tu tak nierozważnie włóczysz?
Chodź za mną.
Otchłań?
Nie wiesz o czymś jeszcze.
Otchłań...
wciąż za mną chodziła,
nawet gdy się wyczerpała.
Wiesz, co to oznacza?
Gdy tylko ją widziałaś,
byłem przy tobie.
Niesamowite, prawda?
Dziękuję...
że czekałaś i wierzyłaś we mnie.
Zobaczmy...
Zaraz powinny się pojawić.
Znalazłem!
Naprawdę były tu przez cały czas!
Bałam się, że będę musiała otworzyć je sama.
A może kieliszek wina podczas otwierania?
Jasne.
Moja też gdzieś tu była.
Nie była trochę głębiej?
- Znalazłem! - Jest tutaj!
Idź się umyć.
Poproszę ciocię, by dała coś do wina.
Jest naprawdę późno. Pewnie już śpi.
Sama szybko coś przygotuję.
Przecież ty nie umiesz gotować. Nieważne, sam to zrobię.
Ukochany mężu, pozwól mi się tym dziś zająć.
Idź i się umyj.
Skąd dziś taka słodycz?
To wyjątkowy dzień. Idź się umyć.
- Ale ja będę gotować... - Już dobrze.
Se-yeon, widziałaś moje...
Co ty tam robisz?
Nic.
Co ty robisz za...
Ej! Mieliśmy otworzyć je razem!
Nie sądziłam, że je otworzymy,
więc włożyłam tam coś groźnego.
Chciałam to tylko wyciągnąć.
To, co włożyłaś na koniec?
- Nie. To nie to. - No pokaż.
- Nie. - Co to jest?
- Nie, to krępujące! - Pokaż!
- Nie rób tego! - Oddaj to!
Proszę cię!
„Kupon na życzenie”?
JEDNORAZOWY KUPON NA ŻYCZENIE
Cholera!
- To właśnie włożyłaś? - Oddaj go.
Nie ma mowy. Z tym będę niepokonany.
Wcale nie. Oddaj go.
- Oddaj! - Nie. Nie możesz go odebrać.
- Mogę! - Nie pozwolę ci na to.
- Mogę! No weź! - Nie ma mowy!
Proszę cię!
Chcesz iść się umyć?
- Pewnie. Już idę. - Dobrze.
Minie, jesteś żonaty od roku.
Czemu nad sobą nie panujesz?
Przywyknij w końcu do tego.
Możesz ją wziąć.
Już jej nie potrzebuję.
To tak nie działa.
Pamiętasz, co powiedziałeś?
Że jej nie cierpiałeś,
ale że mimo wszystko była dla ciebie darem.
Dzięki niej byłem w stanie...
dwukrotnie uratować Se-yeon.
Otchłań podarowała ci największy dar...
w twoim życiu.
To znaczy,
że będzie za mną podążać aż do śmierci?
Jeśli otrzymasz dar, który będzie dla ciebie większym cudem,
wtedy zniknie.
Se-yeon mi wystarczy.
Co może być lepsze od niej?
Co? Co się dzieje?
Co? Gdzie ona się...
Min!
Co jest? Co się stało?
- Co mam robić? - Co jest?
- Stało się. - Co się stało?
Co znaczy „co mam robić”? Musimy to uczcić!
Wspaniale.
Se-yeon, bardzo ci dziękuję.
Co?
Wiecznie będę chronił ciebie i juniora.
- Dobrze. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Wiesz... - Co?
- Przewidziałem to. - Jak?
- Wiesz, co jest w mojej kapsule? - Co?
Zobacz!
Wszystko obliczyłem i wyszło,
że za pięć lat będziemy małżeństwem z dzieckiem.
Cudowne, prawda?
Ale zupełnie wyszły już z mody.
Tak myślisz?
Tylko żartowałam.
Zwyczajne butki. Ale śliczne.
- Ale urocze! - Śliczne.
Co to jest?
A czemu nie ma dla dziewczynki? Chcesz syna?
- Tak. Podobnego do mnie. - Nie ma mowy.
- Więc córkę podobną do mnie. - Jeszcze gorzej.
Ty w ogóle chcesz tego dziecka?
Nie o to mi chodzi.
Zastanów się. Twoja stara...
Chciałaś wspomnieć o mojej starej twarzy, prawda?
Nie, ja...
Przecież się nie mylę, prawda?
Co się dzieje?
- Czemu jesteś taki wkurzony? - To nic.
Czemu się złościsz?
Nie złoszczę się. Czemu miałbym?
Daj spokój, nie złość się.
Co to za mina?
Jesteś na mnie zły?
- Nie, tylko... - Co to za mina?
I to spojrzenie?
- Ja tylko... - Takie lodowate.
To nic. Przepraszam.
Za co mnie przepraszasz?
Otworzymy okna?
Muszę zaczerpnąć powietrza.
- Duszno ci? - Tak.
Ja cię duszę?
To ja cię w tej chwili duszę?
- Se-yeon! - O co chodzi?
Oślepiłaś mnie.
Czemu jesteś dziś taka piękna?
Se-yeon, przepraszam.
- Naprawdę? - Tak.
- Przepraszasz czy nie? - Przepraszam!
Nie mogę się na ciebie gniewać. Chodź do mnie.
Napisy: Grzegorz Marczyk